وِیژگی های دولت مادها - تالار گفتمان آذر فروم





دعوت به همکاری با آذر فروم

 

وِیژگی های دولت مادها
زمان کنونی: 18-09-1395،05:26 ب.ظ
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: کوروش بزرگ
آخرین ارسال: کوروش بزرگ
پاسخ: 1
بازدید: 116

 
 
رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

موضوع: وِیژگی های دولت مادها
ارسال: #1
وِیژگی های دولت مادها
پست‌ها: 65
تاریخ عضویت: 10 بهمن 1391
اعتبار: 0
حالت من: انتخاب نشده
 لباس مادها :

لباس مردم ماد، انطور که در نقاط غربی کوه های زاگرس معمول بوده، همان لباسی است که قبایل اسیانیک نژاد ( لولوبی ها)، در هزارۀ سوم قبل از میلاد می پوشیدند و معمولآ ردایِ نیم تنه ( پیراهن استین کوتاه تا زانو) پوستی افکنده و بر شانۀ چپ استوار می کردند  و گاهی هم پوست را از زیر کمربند، رَد میکردند. مردم ثروتمند، پوست یوزپلنگ و مستمندان، پوست گوسفند به کار می بردند. و این رسمِ افکندنِ پوست گوسفند بر شانه، تا امروز در میان شبانان کوهستانی اذربایگان، محفوظ  مانده است.

موها را با نواری سرخ می بستند و ریش را می زدند و پاپوش (کفش)  انها، موزه های نرم و نوک برگشته بود.

سربازان مادی، دارای نیزه و سپر مربع شکل بوده و بعدها، در جنگ های پیشرفته تر، سلاح انان متنوع تر شده و شمشیری کوتاه به سلاح های قبلی افزوده گردید. و در ان عهد، اسب، ثروت عمدۀ قبایل ماد بود. زین و لگام اسب در کار نبود، بعدها این وسایل اختراع شد. امّا از خیش و بستن ان به گاو، اطلاع کافی داشتند.

در قسمت پیشه ها، هنرنمایی بر مفرغ و اهن، به درجۀ عالی رسیده بود. (گنجینۀ دیویه)
 در کردستان، سنگ تراشی، سفالینه سازی و احتمالآ صنعت نساجی نیز پیشرفت کرده بود.





خطّ و کتابت مادها :

در مورد مادها و خط انان، تاکنون هیچ مدرکی، دال بر ان که اینان با خط و نوشتاراشنا بوده اند، به دست نیامده است. ولی دلیل عمده این که، داریوش بزرگ در کتیبه های متعدد خود، خط مادی را به کار برده است، بیشتر این احتمال را دارد که پارسها و مادها، دارای یک خط بوده اند و داریوش لزومی نمی دیده تا خط مادی را بر کتیبه های خود اضافه کند و مسلّمآ این نکته، غیر محتمل است که پادشاهی بزرگ مادها، فاقد خط نوشتاری بوده و پارس های مجاور انان، خط داشته باشند و شواهد روشنی نشان می دهد که پارسیان، خط میخی را از مادها اخذ کرده باشند.

در مورد شباهت هتی زبان مادی با زبان هخامنشی (پارس)، به همان دلیل فوق و عدم وجود کتیبه های مادی در برابر کتیبه های پارس ها، مسلمآ این دو زبان، یا بر هم منطبق و یا به هم بسیار نزدیک بودند و از اینجا می توان فهمید که مثلآ چرا کتیبۀ داریوش بزرگ در بیستون، که در مرز بین ماد و عیلام  بر صخره ای کنده شده است، فاقد متن ویژۀ مادی است. بی شک مادها، روایت (روایت اول) این کتیبه، یعنی روایت « پارس باستان» و تا حدّی، ردیف دوم ان، یعنی روایت عیلامی را
می فهمیدند.




دین مادها :

به دین مادها توجه بیشتری شده است. از انرو که یونانیا، مُغان را بویژه پس از اسکندر گجستک، همچون روحانیون ایرانی می شناختند و بعدها یونانیان و رومی ها، مغان را روحانیون زرتشتی می دانستند. اشو زرتشت را نیز یونانیان دست کم، از قرن پنجم (؟) پیش از میلاد، از مُغان می دانستند ...

اوستا، این واژه رابه کار نبرده و به جای ان مفهوم « روحانی» را به کاربرده. همۀ این شواهد دلیل است بر درستی سخن هرودُت که مُغ ها را قبیله ای از مادها
می پنداشت. با این همه، شواهدی در لوح های عیلامی تخت جمشید، داریم که می رساند که « ماگو» در زمان هخامنشیان، بر مفهوم روحانی به کار می رفته است. از لوح های عیلامی تخت جمشید و کتیبۀ بیستون فهمیده می شود که مُغان در میان پارسیان ناشناخته نبودند. هرودُت در ( کتاب اول- بند 107) می گوید که مُغان در دربار مادها، رایزنان و خوابگزاران با نفوذی بودند که می توان دریافت که مُغ ها، در میان پارسی ها و مادها و شاید در مشرق ایران، مردمی فعال بودند. ایشان به هنگام قربانی کردن، دعا می خواندند و این کار را در زمان وحدت ماد و شاید قبل از ان نیز می کردند.

همچنین می توان گفت که کارهای دیگر ایشان از قبیل نهادن لاشۀ ادمی در دسترس مُرغان و جانوران و کشتن جانوران زیانکار و مانند انها، همه با ایین زرتشتی سازگار بوده. امّا از این نکته نمی توان نتیجه گرفت که مُغان، پیروان زرتشت بودند.
ریچارد.ن.فرای، معتقد است که اموزش های زرتشت ، ابتدا در میان مُغ ها، هوادارانی یافت و سپس به میان پارسیان رفت ...

می توان فرض کرد که مُغها، قومی بودند از مادها، که وظیفۀ انجام دادن تشریفات دینی، با ایشان بوده است. در دوران عظمت پادشاهی مادها، این قبیله، در سراسر کشور پراکنده شدند و از انجا که شغل روحانیت در ان زمان، در یک خانواده حفظ می شد، این قوم، همه به این کار دست یازیدند. سرودهای نیایشی که ایشان می خواندند، باستانی و از ریشۀ اریایی بود که مادها و پارس ها، نیک درنمی یافتند. ولی به علت کهنه بودن، در مردم مؤثر واقع میشد و بطور کلی باید گفت که بسیاری از مُغان، اختلاف و تفاوتی میان اندیشه های اشوزرتشت و رسوم که سرودهای کهن ( خرده اوستا و گاتاها) نیز از ان جمله بودند، نمی دیدند و شای د هر دو در طول زمان، دستخوش تغییراتی شدید شدند تا به صورت دین زرتشتی در زمان ساسانیان درامدند.

در حقیقت، مسأله دین ایرانی در عصر مادها، هنوز هم به جای خودش باقی است و قسمتهای حل نشده ای از ایین های زرتشتی و یا مُغان، به صورت مبهمی در متن موجودیت اعتقادی مادها، وجود دارد.
















تير آرش در کمانم، نام ايران بر زبانم، سرکشم چون کوه آتش، آتشم، آتشفشانم چون سياوش پاک پاکم، همچو رستم پهلوانم، کاوه ام تارپود کاويانم، من ز ماد و از هخايم، از ارشک، ساسانيانم، مازيارم، بابکم من رهبر آزادگانم، جشن يلدا، جشن نوروز هم مهرگانم،
زاده پاک اهـــورا، از نژاد آريـــانم
11-11-1391 04:44 ق.ظ
 


[-]
پاسخ سریع
پیام
پاسخ خود را برای این پیام در اینجا بنویسید.


کد تصویری
royalfuns
(غیر حساس به بزرگی و کوچکی حروف)
لطفاً کد نشان داده شده در تصویر را وارد نمایید. این اقدام جهت جلوگیری از ارسال‌های خودکار ضروری می‌باشد.

موضوعات مشابه ...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  مادها کوروش بزرگ 0 162 11-11-1391 08:16 ب.ظ
آخرین ارسال: کوروش بزرگ
  معماری مادها کوروش بزرگ 0 135 11-11-1391 05:06 ق.ظ
آخرین ارسال: کوروش بزرگ
  شکـل گيري دولت ماد کوروش بزرگ 0 117 11-11-1391 04:57 ق.ظ
آخرین ارسال: کوروش بزرگ
  گاه نگاری تاریخی مادها کوروش بزرگ 0 90 11-11-1391 04:21 ق.ظ
آخرین ارسال: کوروش بزرگ
  تاریخ سیاسی مادها کوروش بزرگ 0 140 11-11-1391 04:07 ق.ظ
آخرین ارسال: کوروش بزرگ

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان