نظر بزرگان جهان واسلام نسبت به مرگ - تالار گفتمان آذر فروم





دعوت به همکاری با آذر فروم

 
نظرسنجی: آیا از مرگ که یک امر طبیعی است هراس دارید یا نه؟
بله
خیر
[نمایش نتایج]
توجه: این یک نظرسنجی عمومی است و سایر کاربران می‌توانند رای شما را ببینند.

نظر بزرگان جهان واسلام نسبت به مرگ
زمان کنونی: 13-09-1395،07:08 ب.ظ
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: arazd
آخرین ارسال: arazd
پاسخ: 1
بازدید: 365

 
 
رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

موضوع: نظر بزرگان جهان واسلام نسبت به مرگ
ارسال: #1
نظر بزرگان جهان واسلام نسبت به مرگ
پست‌ها: 206
تاریخ عضویت: 20 آبان 1390
اعتبار: 29
حالت من: انتخاب نشده
انسان، بدون توجه و آگاهی نسبت به مرگ، که پایان بازی است، هرگز نمی‌تواند به زندگی خود، آن‌ گونه که باید نزدیک شود.((استیو چندلر))
اگر بخواهیم احساسات خود را در زندان وجودمان پنهان کنیم، یک روز سرانجام ریشه‌های عشق، خودشان را از ژرفای گور بیرون خواهند کشید.((ویلیام بلیک))
پذیرش وجودی مرگ، به چَم بی‌رنگ شدن انگیزه‌های زندگی نیست، بلکه این نوید را به ما می‌دهد که پس از مرگ نیز دوباره زاده خواهیم شد و دوباره برخواهیم خاست.((استیو چندلر))


ترس، کُشنده‌تر از مرگ است.((جرج پتون))


زندگی باید بی‌اندازه سرشار از زمان‌های اشتیاق باشد که بدان اعتبار می‌بخشد و آن را دارای ارزش زیستن می‌کند، وگرنه، آرزوی مرگ برای کسانی که می‌خواهند با دردی پایان‌ناپذیر یا بیزاری زنده بمانند، چَم پیدا می‌کند.((کولین ویلسون))
جوانان با هر شکستی بیشتر رشد می‌کنند و می‌آموزند که باختن، به چَم مرگ یا بی‌ارزشی آنها نیست، بلکه سوی دیگر پیروزی است.((استیو چندلر))


یکی از مهم‌ترین جنبه‌های زندگی پس از مرگ و دوباره زنده شدن، این است که هر چیزی دارای ارزشی چندین برابر می‌شود.((آبراهام مازلو))


اگر آدمی با مرگ آشتی کند، یا حتی اگر بداند که با مرگ، آسوده و باشکوه به ماورا خواهد پیوست، در آن صورت، هر روز با روز دیگر، دیگرگون خواهد بود؛ زیرا آن ذهنیتی که ما از مرگ داریم که کاسه‌ای زیر نیم کاسه است- یعنی هراس از مرگ- از بین خواهد رفت.((آبراهام مازلو))


مرد خردمند، مرگ را برای خردمند دیگر که دوست او باشد، امر ترسناکی نخواهد دانست.((افلاطون))


اگر بگویید از مرگ می‌ترسید، این نشانگر آن است که هرگز با راست و درست زندگی برخورد بسزایی نکرده‌اید و از راستی، هراسان هستید. این ترس سبب شده است که در دنیای سکوت خود رنج ببرید.((دیوید ویسکات))


هیچ هدفی بالاتر از این نیست که در زمان بیماری و مرگ، احساس کنید که خوب زندگی کرده‌اید و آنچه سبب شادمانی‌تان می‌شده است، انجام داده‌اید.((استیو چندلر))


بسیاری از افراد تا زمانی که به گور می‌روند، نوای یک موسیقی را در ذهن خود می‌شنوند.((اولیور وندل هولمز))


فرصت‌ها، جواهر زندگی شما هستند. تنها باید بخواهید “شاد” باشید. این بنا، همان است که خودتان می‌سازید و برای یک عمر، ساکن آن می‌شوید.((استیو چندلر))


ناخودآگاه هریک از ما به نامیرایی خود یقین دارد.((زیگموند فروید))


مردن در اقیانوس از شدت تشنگی هراس انگیز است. آیا ناگزیرید بر حقیقت چنان نمک بپاشید که دیگر تشنگی را رفع نکند؟((نیچه))


فکر به خودکشی راهی موثر برای تسلی خاطر است و با آن می توان به خوبی از پس برخی شبهای سخت برآمد.((نیچه))


من خوشحالم از اینکه می بینم انسانها به طور مطلق از اندیشه مرگ سر باز می زنند. من دوست دارم به آنها کمک کنم تا اندیشه زندگی هزاران بار بیشتر از این برای آنها درخور تامل شود.((نیچه))


آیا برای آنکه نسوزم، سرانجام شعله خود را فوت خواهم کرد؟((نیچه))


با هر که بدی کردی تا دم مرگ از او بترس.((نیچه))


مرگ، خود، بهترین دلیل آسمانی بودن انسان است.((نیچه))


در دنیا زندگیهای تلخ و مرارت باری هم هست که مرگ برای صاحبانش سعادت است.((نیچه))


آیا بهتر نیست که انسان گرفتار یک قاتل و جانی شود تا اینکه در رویاهای یک زن شهوت پرست فرو رود.((نیچه))


بشر امروز در پرستش بتان می زید؛ بتان عرصه ی اخلاق، بتان گستره ی سیاست، بتان عرصه ی فلسفه. خدایانی کاملاً باطل که خود آنها را بر ساخته آنگاه پرستیده اند. از این روی از راه راست بیراه گشته و همواره بر این باور پا می فشرده و از آن چنان جانبداری کرده تا اینکه به فرجامش رسیده اند؛ جایگاهی که از همان ابتدا به نیستی و فنا چشم داشت.((نیچه))


همه ی کامیابی ها بر زمین و دوستان، رهاورد نبرد اند! آری، برای دوست شدن به باورت نیاز است! یکی از این سه، دوستانند: برادران به وقت نیاز، بی تفاوتان در برابر دشمن و آزادگان در برابر مرگ!((نیچه))


بر من خشم مگیرید که خفتم، مرده نبودم، فقط خسته بودم.((نیچه))
ما چنان کج رفتاریم که حتی برخوردهایمان با گلها و حیوانات کوچک کمابیش همیشه قاتل گونه است.((نیچه))


در میان آدمیان هیچ عامی گرایی ای بزرگتر از مرگ نیست؛ زاده شدن در این مرتبه مقام دوم را دارد، زیرا همه ی آنها که می میرند، زاده نمی شوند.((نیچه))


اکنون همه ی مردم بس بسیار عمر می کنند و بس بسیار اندک می اندیشند.((نیچه))


هیچ یک از شما نمی خواهد در زورق مرگ پای گذارد! پس از چه رو می خواهید از جهان خسته باشید!((نیچه))


عشق، هرگز به مرگ طبیعی نمی‌میرد؛ از بی‌تدبیری می‌میرد و از وانهادگی.((لئوبوسکالیا))


اگر بمب‌گذار با بمب خودش کشته شود، دیگر احساس بدی نخواهیم داشت.((ویلیام شکسپیر))


زندگی مشترک، بزرگ و بی‌پایان است؛ از یک سو می‌تواند نابود شود و از سوی دیگر، به آرامی ادامه یابد. زندگی مشترک، حیوان بزرگ پایداری‌‌ست، به دشواری می‌میرد.((کریستین بوبن))


با مرگ یک انسان، دنیای ناشناسی با او می‌میرد.((آنتوان دوسنت اگزوپری))


در تنهایی مرگ، هیچ چیز از چشم نمی‌افتد.((آنتوان دوسنت اگزوپری))


از آن رو که مرگ، در بیشتر زمان‌ها، بی‌خبر در پی ‌‌ما می‌آید، به ندرت، زندگی دیگر و عشقی دیگر در کار است.((لئوبوسکالیا))


تمدنی که از مرگ سر باز می‌زند، سرانجام، از زندگی نیز سر باز خواهد زد.((اُکتاویو پاز))


حتی عشق هم با نگفتن می‌میرد.((لئوبوسکالیا))


یک عمر اشتباه کردن، نه تنها افتخارآمیز است، که بسیار سودمندتر از یک عمر نشستن بیهوده است.((جرج برنارد شاو))


نمی‌توانی چگونگی و زمان مرگ خود را برگزینی؛ فقط می‌توانی تصمیم بگیری هم‌اکنون چگونه زندگی کنی.((جوان با اِز))


این پندار که شاید زمانی بهتر یا مناسب‌تر از این هم بتوان عشق ورزید، برای بسیاری، یک عمر پشیمانی به بار آورده است.((لئوبوسکالیا))


یکی از رموز کامیابی من این است که می‌خواهم بترسم. من از ترس خوشم می‌آید و گمان می‌کنم بسیاری از مردم دوست ندارند تا سرحد مرگ بترسند و به همین سبب است که به رویای بزرگ دست نمی‌یابند.((جک کانفیلد))


عمر زیادی کردم و نگران دشواری‌ها و دردسرهای زیادی بودم که بیشتر آن‌ها هرگز روی نداد.((مارک تواین))


فراموش نکنید که مرگ، یک بار تجربه می‌شود؛ ولی ترس از مرگ، در هر دَم، شما را می‌کُشد.((وین دایر))


افرادی که به راستی، به راستی، در دستیابی به خواسته‌ها و آرزوهایشان، کامیاب‌ هستند، به بخت و سرنوشت خود متکی نیستند و کاسه و کوزه‌ی بی‌تحرکی خود را بر سر دنیای فانی نمی‌شکنند.((وین دایر))


عشق را کنار گذارید؛ آنچه از سیاره‌ی خاک می‌ماند، یک گورستان است.((رابرت برانینگ))
دنیای گمان، دنیایی راستین و جاودانه است و این دنیای فانی و بی‌ارزش، تنها سایه‌ی ناچیزی از آن.((ویلیام بلیک))



برای همه‌ی ما، امید، دور از چشمان فیزیکی‌مان، در گوری ژرف، مدفون است و چه بسا روزی فرشتگان، سنگ مزارش را بردارند.((جان گرین لیف ویتیر))


مرگ هر انسان از وجود من می‌کاهد. زیرا در طرح طبیعت، هر چیزی با چیزهای دیگر متصل است. پس هیچ‌گاه گوش به زنگ نباش که زنگ‌ها برای چه کسی به صدا درمی‌آید؛ این زنگ برای تو به صدا درمی‌آید.((جان دون))


کار دشوار، هرگز کسی را نکشته است؛ ولی بیکاری زیاد، گاهی سبب مرگ می‌شود.((نارش ترهان))


هیچ مرگی، زودرس‌تر از مرگ اندیشه‌های تازه در یک ذهن بسته نیست.((پرمودا باترا)


ایمان، تنها ذکر گفتن زبانی نیست؛ بلکه گونه‌ای مبارزه با مرگ است.((گاندی))


در برابر کسی که دشمنی در او به کلی مرده است، دیگران نیز نمی‌توانند دشمنی بورزند؛ چرا که او با کسی ستیزی ندارد.((پاتانجالی))


اگر شما می‌دیدید آن‌چه را که افراد نوع شما پس از عبور از دالان اسرارآمیز مرگ دیدند، شیون می‌کردید و به اضطراب می‌افتادید و به شنیدن حقایق تن درمی‌دادید و اطاعت از حقایق می‌کردید.((امام علی (ع)))


هشیار باشید! شما در این زندگی، روزگار آرزو را می‌گذرانید که اجل را به دنبال دارد. کسی که در روزگار آرزو و پیش از آن‌که اجلش فرا رسد، عمل نماید، عمل برای او سودمند خواهد بود و مرگی که به سراغش آمده است، ضرری برای او وارد نخواهد ساخت.((امام علی (ع)))


شادی تو در آن اندوخته‌های نیکو باشد که برای ابدیت از پیش فرستاده‌ای و تاسف و حسرتت درباره‌ی چیزی باشد که پس از خود به جای می‌گذاری و تمامی اهتمام تو درباره‌ی پس از مرگ باشد.((امام علی (ع)))


بپرهیز از آن‌که مرگ بر سرت تاختن آورد و تو در طلب دنیا از پروردگارت گریخته باشی.((امام علی (ع)))


امور چنان تسلیم مقدّرات است که حتی گاهی تدبیر موجب مرگ می‌شود.((امام علی (ع)))


هر کس در دنیا پارسایی پیشه کند، مصیبت‌ها را ناچیز یابد و هر کس در انتظار مرگ باشد، سبقت به خیرات نماید.((امام علی (ع)))


نسبت صبر بر ایمان، مثل نسبت سر است بر بدن و خیری در آن جسد نیست که سر ندارد و همچنین خیری در آن ایمان نیست که از صبر برخوردار نباشد.((امام علی (ع)))


فوت شدن حاجت، بهتر از مطالبه‌ی آن از دستِ شخص ناشایست است.((امام علی (ع)))


کسی که در راه حق شهید شده است، منزلگه نهایی او بهشت و کسی که در راه باطل کشته شده، سرنوشتش رو به آتش است.((امام علی (ع)))


فقر و تنگدستی، بزرگ‌ترین مرگ است.((امام علی (ع)))


در این دنیا هیچ بنده‌ای نعمتی را به دست نمی‌آورد، جز اینکه از نعمتی دیگر جدا شود، و به روزی از عمر خود روی نمی‌آورد، جز اینکه با نزدیکی به اجل، روزی دیگر را از دست دهد.((امام علی (ع)))


دنیا جایگاهی است که فنا بر آن مقدّر و خروج از آن به اهلش اجباری شده است. این دنیا بر مذاق فرزندانش شیرین و بر خیره‌شوندگانش سبز و با طراوت است. این دنیا برای جوینده‌اش شتابان است، و بر دلِ نظاره‌کننده‌اش مخلوط کننده و فریبا.((امام علی (ع)))


مرگ و نابودی شما در آن زندگی است که از دشمن شکست بخورید و ذلیل شوید. زندگی فناپذیرِ شما، در آن مرگی است که با پیروزی بر دشمن از این جهان رخت بربندید.((امام علی (ع)))
فرار از جهاد، ننگ برای نسل‌های آینده‌ی شما و آتشی است در روز حساب. به رها کردن روح از کالبدتان رضایت دهید و دل‌خوش باشید و سبک‌بال به سوی مرگ حرکت نمایید.((امام علی (ع)))



از این دنیا چیزی نمانده، جز ته‌مانده‌ی آبی در ظرف دستشویی، یا چیزی جز جرعه‌ی آبی اندک که اگر تشنه‌ای آن را بمکد، سیراب نشود. ای بندگان خدا! به کوچ از این دنیا تصمیم بگیرید که فنا سرنوشت همه‌ی مردم آن است.((امام علی (ع)))


اجل آدمی از او پوشیده و آ رزویش فریبنده و شیطان آماده‌ی اغوای اوست، که معصیت را برای او می‌آراید تا مرتکبش گردد، و توبه را به حالت آرزو در درونش درمی‌آورد تا آ ن را به تاخیر بیندازد.((امام علی (ع)))


چه توصیفی کنم درباره‌ی دنیایی که آغازش مشقّت است و پایانش فنا؟ در حلالش حساب است، و در حرامش عِقاب. هر کس در این دنیا احساس بی‌نیازی کند، گمراه و مفتون گردد و اگر مبتلا به فقر شود، اندوهگین گردد.((امام علی (ع)))


هزار ضربه‌ی شمشیر برای من آسان‌تر است از آن مرگ در رختخواب که در اطاعت خداوندی نباشم.((امام علی (ع)))


گویی (چنان زندگی نمایید که احساس کنید) چنگال‌های مرگ در زندگی شما فرو رفته و علایق امیدها و آرزوها از شما بریده شده است.((امام علی (ع)))


خداوند عزیز، همه‌ی آثار اعمالِ شما را [از خیر و شر] معیّن فرموده و همه‌ی اعمال شما را دانسته، و اجل‌های شما را ثبت نموده است.((امام علی (ع)))


اگر هم خداوند به ستمکار مهلت بدهد، گرفتن و کیفر خداوندی از او فوت نمی‌شود و خداوند در گذرگاه ستمکار در کمین و در موضع ماده‌ای گلوگیر در مسیر فرو بردن آب دهان است.((امام علی (ع)))


برای به دست آوردن عزت و فخر دنیا به رقابت ناشایست نپردازید و به زینت و نعمت‌های دنیا دل خوش نکنید، و از دشواری‌ها و سختی‌هایش شیون به راه نیندازید، زیرا عزّت و فخر دنیا رو به انقطاع و زینت و نعمت‌هایش رو به زوال، و دشواری‌ها و سختی‌های آن رو به فنا و نابودی است.((امام علی (ع)))


آن‌چه از دنیا وجود دارد، پس از اندک زمانی، گویی وجود نداشته است و آن‌چه از آخرت وجود دارد، پس از اندک زمانی (پس از مرگ)، گویی ابدی است. هر قابل شمارشی، پایان‌پذیر و هر چه مورد انتظار است، آینده و هر آینده‌ای، نزدیک و در حال رسیدن است.((امام علی (ع)))


این دنیا خانه‌ی فنا و زحمت است و جایگاه دگرگونی‌ها و عبرت‌گیری‌ها.((امام علی (ع)))


آگاه باشید که برای هر خونی، خونخواهی و برای هر حقّی، طلب کننده‌ای است. خونخواهِ خون‌های ما، مانند حکم کننده درباره‌ی خویشتن است و آن خونخواه، خداوندی است که هیچ مطلوبی او را ناتوان نسازد و هیچ فرار کننده‌ای نمی‌تواند از او فوت شود.((امام علی (ع)))


وصله‌ی رحم که بر مال می‌افزاید، و اجل را به تأخیر می‌اندازد؛ و صدقه‌ی پنهانی که کفّاره‌ی گناه است؛ و صدقه‌ی آشکار که مرگ زشت و سخت را دفع می‌نماید؛ و انجام کارهای نیکو که از سقوط‌‌‌های پست جلوگیری می‌کند.((امام علی (ع)))


دنیایی بسیار فریبنده: هرچه در آن است، فریب و هرچه بر روی آن است، رو به فنا. در هیچ یک از زاد و توشه‌ی این دنیا خیری نیست، جز تقوا.((امام علی (ع)))


خیر این دنیا ناچیز است، و شرّ آن همیشه حاضر. جمع شده‌اش رو به فناست و مُلکش ربوده شدنی، و آبادش رو به ویرانی. پس چیست نفع آن خانه‌ای که از بنیادش شکسته می‌شود، و چه منفعتی است در عمری که در این دنیا مانند فنای زاد و توشه‌اش رو به زوال است.((امام علی (ع)))


ای مردم! آن‌چه را که خداوند بر شما مقرر فرموده، مطلب و مطلوب خود تلقی نکنید، و از ادای حقّ خداوندی، آن‌چه را که از شما خواسته، مسئلت نمایید. و دعوت مرگ را پیش از آن‌که شما را [برای عبور از پل زندگی] بخوانند، به گوش‌های خود بشنوانید.((امام علی (ع)))


از جریان (نشانه) دنیا در مسیر فنا شدن این‌که: تیر در کمان کرده است و تیرهایش به خطا نمی‌رود و جراحت‌هایش مرهم نمی‌پذیرد. زنده را با تیر مرگ می‌زند و تندرست را با بیماری و نجات یافته [از سختی را] با هلاکت و مشقت شَدید.((امام علی (ع)))


آن کس که از جهاد بگریزد، بر طول عمر خود نمی‌افزاید، و بین او و روزی که مرگش فرا خواهد رسید، ممنوعیّتی ایجاد نخواهد شد.((امام علی (ع)))


جز این نیست که شما در این دنیا هدفِ تیرهای مرگ قرار گرفته‌اید. با هر جرعه‌ای که از این دنیا می‌نوشید، اندوهی است گلوگیر، و در هر لقمه‌ای که از آن می‌خورید، ناگواری‌هایی است شدید. به هیچ نعمتی از این دنیا دست نمی‌یابید، جز با از دست دادن نعمتی دیگر، و هیچ کسی از شما روزی عمر نمی‌کند، جز این‌که یک روز از مدتِ عمر او از بین می‌رود.((امام علی (ع)))


با ایمان است که می‌توان دلیل برای اعمال صالح ارائه داد. و با اعمال صالح است که به ایمان می‌توان دلیل آورد. و با ایمان است که علم آباد می‌شود. و با علم است که بیم از مرگ به وجود می‌آید. و با مرگ، دنیا به پایان می‌رسد. و با دنیاست که آخرت احراز می‌شود.((امام علی (ع)))
قطعی است که امر به معروف و نهی از منکر، دو خُلق از اخلاق خداوندی است. و این دو صفت و فعالیت، نه مرگی را نزدیک می‌کنند و نه از روزی کسی می‌کاهند.((امام علی (ع)))


پیشدستی کنید برای آمادگی به استقبال امری که فراگیر همه و در بر گیرنده‌ی هر یک از شما با کیفیت مخصوص به شماست؛ این امر همان مرگ است.((امام علی (ع)))


به یاد مرگ باشید و غفلت از آن را کم کنید. شما چگونه غفلت می‌ورزید از چیزی که هرگز از شما غافل نیست و به کسی (ملک‌الموت) طمع بسته‌اید که مهلتی به شما نخواهد داد؟((امام علی (ع)))


روشنایی چشم انسانِ باتقوا در حقیقتی است که زوال و فنا راهی به آن ندارد و پارسایی و امتناعش درباره‌ی چیزی است که زوال و نابودی بر سرش تاختن خواهد آورد. بردباری را با علم، و قول را با عمل درمی‌آمیزد.((امام علی (ع)))


مرگ در رابطه با شما چنان است که گویی چنگال‌های خود را در شما فرو برده و حوادث شدید و دشواری‌های ترسناک، شما را احاطه کرده است. پس علایق خود را از دنیا قطع و بر توشه‌ی تقوا تکیه کنید.((امام علی (ع)))


به درستی که مرگ، ویران کننده‌ی لذت‌های شماست و تیره‌ کننده‌ی شهوات و دور کننده‌ی مقاصد شما. دیدار کننده‌ای است ناخوشایند. متّصلی است به انسان که مغلوب نمی‌شود و کشنده‌ای (کینه‌ورزی) است که نتوان جستجویش کرد.((امام علی (ع)))


اندوهگین باش به آن‌چه از آخرتت از دست داده‌ای و به خاطر آن‌چه از دنیا به دست آوردی، شادی فراوان نداشته باش و به خاطر آن‌چه از دنیا از دست داده‌ای، غصه مخور و ناله مکن و همه‌ی اهتمام خود را به پس از مرگ منحصر کن.((امام علی (ع)))


ای بندگان خدا! از مرگ و نزدیکی آن برحذر باشید و توشه‌ی آن را مهیا سازید، زیرا مرگ حقیقتی با عظمت و حادثه‌ای بزرگ با خود خواهد آورد: یا خیر [و سعادتی] که هرگز شرّی پس از آن وجود نخواهد داشت و یا شرّ [و شقاوتی] که هرگز خیری پس از آن نخواهد بود.((امام علی (ع)))


اگر بنده‌ی خدا اجل و سرنوشتِ نهایی‌اش را ببیند، آرزو و فریبندگی‌ آن را دشمن می‌دارد.((امام علی (ع)))


کسی که در عیب خود بنگرد، از عیب جویی دیگران رویگردان می‌شود و هر کس به روزیِ خداوندی خشنود شود، از آنچه که از او فوت شده، اندوهگین نمی‌گردد.((امام علی (ع)))


هر کس شمشیر ظلم بکشد، با همان شمشیر کشته می‌شود.((امام علی (ع)))


هر کس نعمت‌های خداوندی به او فراوان باشد، احتیاجات مردم هم به او بسیار باشد و هر کس در آن نعمت‌ها- در آنچه که خداوند واجب فرموده- قیام کند، آن نعمت‌‌ها را در معرض دوام و بقا قرار داده و هر کس در آن نعمت‌ها به ادای حقوق لازم در آن‌ها قیام نکند، آن نعمت‌ها را در معرض زوال و فنا قرار داده است.((امام علی (ع)))


رزق (روزی) بر دو نوع است: روزی‌ای که تو را می‌جوید و روزی‌ای که تو آن را می‌جویی. پس هر کس دنیا را بجوید، مرگ او را طلب کند تا این که او را از دنیا بیرونش کند و کسی که آخرت را طلب کند، دنیا او را می‌جوید تا روزیِ او را کاملا~به او برساند.((امام علی (ع)))


هر که در وقت مرگ وصیت نیکو نکند علامت نقصان عقل و مروت اوست.((امام جعفر صادق (ع)))


اگر بت پرستی در وقت مردن اقرار به امامت ائمه معصومین (ع) بکند و دین تشیّع را اعتقاد کند آتش جهنم به هیچ عضو او نرسد.((امام جعفر صادق (ع)))


اول تحفه‌ای که به مؤمن می‌دهند در قبر آن است که می‌آمرزند هر کس را که همراه جنازه‌ی او بوده است.((امام جعفر صادق (ع)))


هر که همراهی جنازه‌ی مؤمنی بکند تا او را دفن کنند حق تعالی در قیامت هفتاد ملک بر او بگمارد که او را همراهی کنند و از برای او استغفار کنند از قبر تا به موقف حساب.((امام جعفر صادق (ع)))


هر که تشییع جنازه بکند به هر قدمی که بردارد صد هزار حسنه برای او نوشته شود و صد هزار گناه از او محو شود و صد هزار درجه برای او بلند شود.((حضرت محمد (ص)))


هر که کفن کند مؤمنی را چنان است که ضامن پوشش او شده باشد تا روز قیامت و هر که بکند از برای مؤمنی قبری چنان باشد که او را در خانه‌ی موافقی جا داده باشد تا روز قیامت.((امام محمد باقر (ع)))


هر که بر جنازه‌ی میّتی نماز کند هفتاد هزار ملک بر او نماز کنند و گناهان گذشته‌اش آمرزیده شود پس اگر همراهی کند تا او را دفن کنند به هر قدمی که بردارد قیراطی از ثواب به او بدهند که آن قیراط مانند کوه احد باشد.((حضرت محمد (ص)))



28-12-1390 01:13 ق.ظ
 


[-]
پاسخ سریع
پیام
پاسخ خود را برای این پیام در اینجا بنویسید.


کد تصویری
royalfuns
(غیر حساس به بزرگی و کوچکی حروف)
لطفاً کد نشان داده شده در تصویر را وارد نمایید. این اقدام جهت جلوگیری از ارسال‌های خودکار ضروری می‌باشد.

موضوعات مشابه ...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  گفته هاي بزرگان Friga 9 486 17-07-1392 04:18 ب.ظ
آخرین ارسال: Friga

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان