قوم آسیانی - تالار گفتمان آذر فروم





دعوت به همکاری با آذر فروم

 

قوم آسیانی
زمان کنونی: 19-09-1395،03:34 ق.ظ
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: قاصدك جون
آخرین ارسال: قاصدك جون
پاسخ: 1
بازدید: 119

 
 
رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

موضوع: قوم آسیانی
ارسال: #1
قوم آسیانی
پست‌ها: 88
تاریخ عضویت: 20 اسفند 1391
اعتبار: 5
حالت من: انتخاب نشده
قوم آسیانی


Asii یا Asiani عنوان مردمان كهن بیابان‌گردی از آسیای مركزی است كه حدود 130 پ.م.، به فرمان‌روایی یونانی بر باكتریا (Bactria) پایان دادند. به نوشته‌ی استرابو، Geography 11.8.2 (اگر روایت دست‌نویس موثق باشد)، باكتریا (Bactriane) را چهار قومی كه از كشور شمال سیحون آمده بودند، از كف یونانیان ربودند: Asioi، Pasianoi، Tochario، و Sakarauloi. "پُمپیوس ترُگوس" (Prologus 41 of the Historiae Philippicae) فتح باكتریا را تنها به دو قوم Saraucae و Asiani نسبت می‌دهد؛ اما بعداً Tochari ها نیز یاد می‌شوند. ترگوس (Prologus 42) به ضمیمه‌ای نیز درباره‌ی reges Tocharorum Asiani interitusque saraucarum اشاره می‌كند.
وی در آن نوشته، یا رویدادی را گزارش داده ("كه آسیانی‌ها شاهان تخاری شدند، و این كه Saraucae نابود شد")، یا چه بسا این گونه در نظر داشته و گفته است كه آسیانی‌ها دودمان یا طبقه‌‌ی حاكم تخاری‌ها در زمان فتح باكتریا بودند. مطابقت Asioiی استرابو و Asianiی ترگوس آشكار است: این دو اصطلاح به ترتیب، اسم اصلی و یك تركیب وصفی ایرانی را با -ana-* نشان می‌دهند. نه Asiani و نه Saraucae در گزینه‌ی ژوستین (Justin) از تاریخ (Historiae) ترگوس یاد شده‌اند. به نوشته‌ی ژوستن (Epitome 42)، فرهاد (Phraates) دوم، شاه پارتی (127-7/138 پ.م.)، گروه‌های سكایی را به نبرد خویش علیه آنتیخوس (Antiochus) هفتم در حدود 130 پ.م. فراخواند؛ در پی شكست آنتیخوس، سكاها پارت را تاراج و ویران ساختند و فرهاد را كشتند (127 پ.م.). میان این رویدادها و سقوط باكتریای یونانی، ارتباط آشكاری موجود است؛
چون هر دو مورد افزایش فشار بیابان‌گردان سكا (Saka/Scythian)ی فراسوی سیحون را آشكار و روشن می‌سازند. تصور می‌شود كه استرابو و ترگوس هر دو، این آگاهی‌ها را از كتاب Parthicaی آپولودورس آرتمیتایی (Apollodorus of Artemita) فراهم آورده‌اند، كسی كه از سكاهای آسیای مركزی به واسطه‌ی مشاهدات و تجربیات شخص خود، آگاهی داشت.

اطلاعات اندك و نارسای مورخان كهن یونانی را منابع چینی روشن می‌سازند. در میان حدود سال‌های 174 و 160 پ.م.، Hsiung-nu (هون‌ها؟)ی شمال چین، گروه‌های قبیله‌ای Yueh-chih و رمه‌های آنان را از ماندگاه‌های‌شان در استان Kansuی چین منهزم ساختند. بزرگ‌ترین بخش از گروه یاد شده، به سوی مغرب، به سغد و باكتریا مهاجرت كردند و فرمان‌روایی یونانی آن جا را برانداختند (حدود 130 پ.م.). هر چند تلفیق منابع چینی و غربی دشواری‌هایی را فراهم می‌آورد، اما مطابقت Yueh-chih [منابع چینی] با Tochari، Asii و غیره‌ی [منابع غربی] محقق است.

در نهایت، بخشی از آسی‌ها، دورتر، به سوی مغرب، به داخل دشت‌های Ponto-Caspian حركت كردند و در آن جا گروهی فرعی از، یا در آمیخته با، Alanها (كه برای نخستین بار در سده‌ی یكم میلادی در منابع كهن یاد شده‌اند) را تشكیل دادند. در كتاب بطلمیوس، Asaioi از زمره‌ی قبایل سرمتی (Sarmatian) ساكن در پیرامون رود Don یاد می‌شود (Geography 5.9.16)؛ در همان منبع (6.14.10)، گفته می شود كه Asiotai (تركیب این نام، بی‌گمان یك اسم جمع سكایی را با *-t(a) نشان می‌دهد) در شمال دریای كاسپین (مازندران) می زیستند. در كتاب پلینی (Pliny)، تاریخ طبیعی6/50، Astacae/Astocaeهای مرموز، از زمره‌ی مردمان معروف زینده در فراسوی سیحون یاد می‌شوند. اگر تصحیح این نام به Asiotae، بنا به اظهار و عقیده‌ی Josephus Barbarus (سده‌ی 15م.)، پذیرفته باشد، حضور قبایل As در شرق دریای كاسپین در اوایل عصر مسیحی، به واسطه‌ی منابع ما تأیید و اثبات می‌گردد.

در منابع میانه‌ی غربی، نام‌های As و Alani به فراوانی، به صورت مترادف به كار می‌روند. "ژوسفوس بارباروس" می‌گوید كه آلان‌ها خود را As می‌خواندند. این موضوع، مطابقت می‌كند با تداول روسی كهن كه در آن، yasi (به صورت جمع، با یك y نیم‌واكه‌ی اسلاوی) نام عمومی آلان‌هاست. نام jasz در زبان مجاری (Hungarian)، كه از زبان اسلاوی اقتباس گردیده، برای اشاره به آلان‌هایی كه در مجارستان سده‌ی سیزدهم سكونت داشتند، به كار می‌رفت. در گرجستان به آلان‌ها، و به بازماندگان متأخرترشان، اوست‌ها (Osset)، با عنوان Os (گرجی كهن: Ovs)، و به كشورشان با عنوان O(v)seti، كه بر Osetiyaی روسی جدید مبتنی است، عطف و اشاره می‌گردد.
از سوی دیگر، امپراتور یونانی‌تبار "كنستانتین پُرفورُگنیتوس" (سده‌ی دهم م.) در كتاب تشریفات خویش (De Ceremoniis 2.48)، میان Azia، یكی از شاهزاده‌نشین‌های شمال قفقاز كه امیری محلی (archontes) بر آن فرمان می‌راند، و Alania، پادشاهی‌ای كه حاكمی تك‌سالار (exousiastes) در آن فرمان‌روایی می‌كرد، تفاوت می‌گذارد. تنها به واسطه‌ی منابع یونانی و لاتینی، تعیین حدود این دو اصطلاح به دشواری ممكن است.
واژه‌ی Asi در زبان اوستی نو به یك شكل كهن‌تر -Asya* دلالت می‌كند؛ پیوند و ارتباط اولیه‌ی آن با واژه‌ی ایرانی كهن -asu (آسو) امكان‌پذیر است، اما به سختی اثبات شدنی است. تطبیق و برابرسازی نام‌های Asii و مانند آن با نام‌های قومی سكایی- سرمتی (Scytho-Sarmatian) مانند Arsi، Aorsi، Yazyges، فاقد اسناد زبان‌شناختی و نیز تاریخی است. *
















عزیزم:
پوستت را میشکنند
تا بهتر شکسته شوی
گردوی کوچک من
انچه که سیاه میشود
روی تو نیست
دستان ان هاست

یادت باشد که همیشه و همه جا یادم باشیheart



25-12-1391 04:11 ب.ظ
 


[-]
پاسخ سریع
پیام
پاسخ خود را برای این پیام در اینجا بنویسید.


کد تصویری
royalfuns
(غیر حساس به بزرگی و کوچکی حروف)
لطفاً کد نشان داده شده در تصویر را وارد نمایید. این اقدام جهت جلوگیری از ارسال‌های خودکار ضروری می‌باشد.

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان