دنياي اسرار آميز تومورها - تالار گفتمان آذر فروم





دعوت به همکاری با آذر فروم

 

دنياي اسرار آميز تومورها
زمان کنونی: 17-09-1395،04:03 ب.ظ
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: Armin 2afm
آخرین ارسال: Armin 2afm
پاسخ: 1
بازدید: 169

 
 
رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

موضوع: دنياي اسرار آميز تومورها
ارسال: #1
دنياي اسرار آميز تومورها
پست‌ها: 1,079
تاریخ عضویت: 29 آذر 1391
اعتبار: 51
حالت من: انتخاب نشده
تومورها، رشد غيرعادي تقسيم سلولي كنترل نشده هستند، و به طور معمول يا در خود مغز كه شامل: نورونها، سلول هاي آستروسيت ها، بافت لنفاوي، عروق خوني و يا در اعصاب جمجمه اي، پرده مغزي (مننژ)، جمجمه و هيپوفيز ايجاد مي شوند.
با وجود تومور بسياري از فعاليتهاي مغزي از جمله به خاطر سپاري، صحبت، تمركز، تنظيم درجه حرارت بدن و توانايي هاي فكري مختل مي شوند.
با رشد تومور در مغز جاي كافي در جمجمه وجود نخواهد داشت و علائم استفراغ، منگي، اختلال بينايي به علائم فوق اضافه مي شود. هر نقطه از مغز مخصوص كار ويژه است اگر در ناحيه اي از آن تومور ايجاد شود توانايي همان ناحيه دچار اختلال مي شود.
تومورهاي مغزي به دو نوع خوش خيم و بدخيم تقسيم مي شوند كه اين به تنهايي در تعيين آينده بيماري كافي نيست و محل تومور هم حائز اهميت است. چون حتي يك تومور خوش خيم، اگر در محلي حياتي قرار گرفته باشد، مي تواند از نظر سير باليني بدخيم، در نظر گرفته شود و به مرگ زودرس بيمار منجر شود.
شيوع تومورهاي مغزي در سنين مختلف متفاوت است و در كودكان و سنين بالاي 50 سال بيشتر از نوع بدخيم است. در حالي كه در سنين ميان اين دو شيوع تومور خوش خيم و بدخيم نسبتاً يكسان است.
شايع ترين تومور كودكان تومورهايي از نوع مدولوبلاستوم و آپانديموم هستند در حالي كه در بزرگسالان بيشتر تومورهاي بدخيم از نوع گليوبلاستوم هستند.
عواملي كه هشدار مي دهند
نشانه هاي خطرناكي كه ممكن است به دنبال افزايش فشار در بخش جمجمه كه ناشي از بزرگ شدن تومور مغزي است خود را نشان مي دهند و به آن افزايش فشار جمجمه اي مي گويند. سردردهايي كه در هنگام صبح بر شدت آنها افزوده مي شود، سرفه هاي شديد، تقلاي بيش از اندازه به هنگام خواب و حالت تهوع از مهم ترين عواملي هستند كه مي توانند احتمال ابتلا به تومور مغزي را نشان دهند.
اگرچه ممكن است اين عوامل براي هر كسي بروز كند و هر فرد در طول روز با آنها درگير باشد، به هنگام بروز افراد بايد حتماً با پزشك معالج خود مشورت كنند. فشارهاي شديد درون جمجمه اي مي تواند موجب غش يا ضعف، حالت تهوع شديد، گيجي و پريشاني شود.
اين كه چه چيزي سبب بوجود آمدن تومور در مغز مي شود به دو چيز بستگي دارد. آيا اين تومور از خود مغز آغاز شده است، يا اين كه منشأ آن بخش ديگر از بدن است و به مغز منتشر شده (اصطلاح متاستاز داده است) نوع متاستازي آن ناشي از رشد سرطان ريه و سينه به مغز است. همه تومورهاي متاستازي بدخيم محسوب مي شوند. از آنجايي كه دليل اصلي رشد تومور در مغز ناشناخته است راههاي پيشگيري آن نيز معلوم نيست.
علائمي كه تومورها ايجاد مي كنند دو نوع است علائم عمومي و علائم اختصاصي كه بستگي به موقعيت تومور در مغز دارد. از علائم عمومي آن سردردي است كه فرق نمي كند گاهي مي گيرد و گاه ول مي كند. اكثر بيماران در مرحله اي از مراحل بيماري اين علامت را حس مي كنند. سردرد آنها صبح ها و هنگامي كه تغيير مكان مي دهند از همه بيشتر است. در بسياري از مبتلايان صريع و حمله نيز مشاهده مي شود كه به دليل اختلال در فعاليت الكتريكي مغز است.
تومورهاي مغزي در نوجوانان و سالمندان اتفاق مي افتد و تومورهاي متاستازي در جوانان و ميانسالان بيشتر به چشم مي خورد. جراحي در بعضي موارد بسيار دشوار است بستگي به محل تومور در مغز دارد. شيمي درماني و پرتودرماني نيز به عنوان درمان مكمل مورد استفاده قرار مي گيرند. در بعضي بيماران نيز توانبخشي لازم مي شود.
وقتي كار مغز مختل مي شود
سلولهاي مغز نورون نام دارند و وظيفه آنها انتقال فرامين مغزي به اندامهاست. گروهي ديگر از سلولهاي عصبي به نام سلول هاي گليال وظيفه حفاظت از نرونها و نگاهداري و تميز كردن آنها از نرونهاي تلف شده را بعهده دارند. شايع ترين تومور اوليه مغزي كه گليوما نام دارد، از اين سلولها منشأ مي گيرد. به طور كلي يافتن يك علت يكسان براي تمام تومورهاي مغزي غيرممكن است.
برخي ژن هاي روي كروموزوم يك سلول از فعاليت نرمال خود خارج شده و تشكيل تومور مي دهند. با برخي شيوه هاي مهندسي ژنتيك شايد بتوان باعث تخريب خود آن ژن معيوب شد. برخي افراد ممكن است با اين ژن هاي معيوب متولد شده و عواملي مانند در معرض اشعه و تابش پرتوهاي خطرافزا مي تواند منجر به ايجاد تومور مغزي شود.
در برخي ديگر تنها عوامل محيطي مي تواند منجر به اختلال كار ژنتيكي و توليد تومور شود. سلول با تكثيرغير متعارف و شدت يافته كه از كنترل خارج است، مي تواند تبديل به سلول توموري شود و در اين صورت سيستم دفاعي بدن فعال شده و مقابله مي كند ولي بعضي تومورها موادي بوجود مي آورند كه سيستم دفاعي بدن را از كار مي اندازند و در نهايت مغلوب تومور مي شود.
محققان عوامل زيادي را براي ابتلا به تومورهاي مغزي بر مي شمارند ولي بسياري از آنهايي كه تومور مبتلا مي شوند هيچ كدام از اين عوامل را ندارند و برعكس افراد زيادي كه اين ريسك فاكتورها را دارند مبتلا به تومور مغزي نمي شوند.
تومورهاي اوليه مغزي كه از لايه هاي پوششي مغز منشأ مي گيرند مننژيوما نام دارند و اگر از اعصاب مغزي سرچشمه بگيرند شوانوما و چنانچه از غده هيپوفيز باشند ادنوم هيپوفيز ناميده مي شوند. اينها تومورهاي اوليه خوش خيم مغزي هستند ولي ممكن است بدخيم شوند و بعد از جراحي اگر تمام سلول هاي تومورال برداشته نشوند، مجدداً برگردند و رشد كنند.
بجز موارد استثنايي اكثر تومورهاي نسج مغز (گليوما) سرطاني هستند و برپايه چگونگي رشد به انواع با رشد كند و غير تهاجمي (تومورهاي با درجه رشد كم) و يا با رشد سريع و تهاجمي تومورهاي با درجه رشد بالا) مانند گليوباستوما تقسيم مي شوند.
اين درجه بندي به نوع تومور و رشد آن مربوط مي شود. قبلاً تومورهاي با رشد كم را خوش خيم مي دانستند ولي امروزه روشن شده كه حتي تومورهاي با رشد كم در طول زمان مي توانند رشد سريع يافته و بدخيم شوند.
در كودكان منشأ و نوع تومورهاي مغزي با بالغين متفاوت است كه انواع شايع آن عبارتند از تومورهاي با منشأ سلولهاي جنيني كه به سلولهاي بالغ تبديل نشده مانند تومورهاي نورواكتودرمال اوليه و تومورهاي با منشأ سلولهاي پوشاننده حفرات سرشار از مايع مغزي نخاعي (اپانديموما) و تومورهاي سلولهاي محافظ نسج مغزي مانند استروسايتوماي جوانان كه در مورد برخي از شايع ترين و مهم ترين آنها مختصري بيشتر بحث مي كنيم.
هنگامي كه بيشتر سلول هاي طبيعي، پير يا آسيب ديده مي شوند، از بين مي روند و سلول هاي جديدي جاي آنها را مي گيرند. برخي اوقات، اين فرآيند اشتباه پيش مي رود؛ سلول هاي جديد در هنگامي كه بدن به آنها نياز ندارد، تشكيل مي شوند و سلول هاي پير يا آسيب ديده عادي از بين نمي روند. توليد سلول هاي اضافي اغلب تشكيل توده اي از بافت را مي دهد، كه به آن رشد زائد يا تومور اطلاق مي شود؛ تومورهاي اوليه مغز مي توانند خوش خيم يا بدخيم باشند.
تومورهاي خوش خيم مغزي داراي سلول هاي سرطاني نيستند و معمولاً قابل برداشتن هستند و به ندرت دوباره رشد مي كنند. تومورهاي مغزي خوش خيم به ندرت بافت هاي اطراف خود را مورد هجوم قرار مي دهند و در ديگر قسمت هاي بدن گسترش نمي يابند. به هر حال، تومورهاي خوش خيم مي توانند با فشار بر نقاط حساس مغز باعث مشكلات جدي در سلامتي شوند.
برخلاف تومورهاي خوش خيم بيش تر قسمت هاي ديگر بدن، برخي اوقات تومورهاي مغزي خوش خيم زندگي فرد را تهديد مي كنند تومورهاي مغزي بدخيم (كه سرطان مغزي نيز ناميده مي شود) حاوي سلول هاي سرطاني هستند و عموماً جدي تر و اغلب تهديدي براي زندگي محسوب مي شوند. احتمال دارد سريع تر رشد و تجمع كرده يا به بافت هاي مغزي مجاور حمله كنند.
سلول هاي سرطاني ممكن است از تومورهاي مغزي بدخيم بيرون آيند و در ديگر قسمت هاي مغز و يا نخاع گسترش يابند، ولي به ندرت در ديگر قسمت هاي بدن گسترش مي يابند.
مهم ترين انواع تومورها
اپانديموما از سلولهاي اپانديم كه از پوشش حفرات و بطنه اي مغز و نخاع را تشكيل مي دهند بوجود مي آيند. 85 درصد آنها با درجه رشد كم بوده و بيشتر در مخچه و ساقه مغزي رخ مي دهند. پانديموناي با تمايز بالا شبيه نسج نرمال هستند و رشد كمي دارند و اپانديموماي اناپلاستيك رشدي بيشتر از بالايي دارند و بالاخره اپانديموباستوما رشد سريع داشته و بيشتر در اطفال بروز مي كنند. گاهي سلول هاي اپانديموما از كنترل خارج شده و از طريق مايع مغزي نخاعي در نخاع منتشر مي شوند كه پديده بذرافشاني نخاعي ناميده مي شود. شانس زندگي با اين بيماري 90 درصد است.
اپانديموماها كلاً 10 درصد تومورهاي دستگاه عصبي را تشكيل داده و كمياب هستند. اين تومورها در كودكان بيشتر در مغز و در بالغين عمدتاً در نخاع رخ مي دهند و سومين تومور شايع مغزي بچه ها محسوب مي شوند سن شايع آن تا 6 سال است و در بزرگ ترها بين 25 تا 35 سالگي رخ مي دهند و شانس زندگي 55 درصد است.
اوليگودندرو از سلولهاي اوليگودندروسيت يا اجداد آنها منشأ مي گيرند و مولد چربي عصبي به نام ميلين هستند كه وظيفه انتقال پيامهاي عصبي را به عهده دارند.
اين تومورها بيشتر در مخچه رشد كرده و درجه رشد كم دارند و در نسوج اطراف وارد شده و ايجاد تشنج مي كنند. آنها 10 تا 20 درصد تومورهاي مغزي را تشكيل داده و بيشتر در بالغين ميانسال رخ مي دهند. اوليگودنرواناپلاستيك گونه نادري بوده كه رشد سريع دارند و به اطراف تهاجم مي كنند و شانس زندگي با آنها كمتر از 10 درصد است.
تومورهاي ساقه مغزي: اكثر گليوماهاي ساقه مغزي در پايك مغزي رخ داده و گليوماي پايكهاي مغزي نام دارند و سه چهارم بيماران مبتلا كمتر از 20 سال سن دارند. در آمريكا گليوكاي برين استم 8 درصد تمام تومورهاي مغزي بالغين و 15 تا 20 درصد تمام تومورهاي مغزي كودكان را تشكيل مي دهد.
درمان تومورهاي ساقه مغزي در ناحيه پايك اي مغزي از درمان تومورهاي مغزي بصل النخاع و مغز مياني سخت تر است. پايك مغزي قسمتي از مغز است كه به شكل نوار عصبي مخجه و بصل النخاع را به قسمتهاي بالاتر متصل مي كند و شانس زندگي كمتر از 20 درصد است.
مدولوبلاستوما از بخش تحتاني مغزي منشأ مي گيرند و به نخاع و ساير نواحي بدن منتشر مي شوند و احتمال داده مي شود تومورهاي نورواكتودرمال اوليه باشند زيرا در آنها سلولهاي اوليه و پايه عصبي كه بدرستي تقسيم نشده اند ديده مي شود. در هر سني مي توانند بروز كنند ولي در 75 درصد موارد در اطفال رخ مي دهند و از هر 5 تومور مغزي در كودكان يكي مولوبلاستوما است و سالانه 350 مورد جديد در آمريكا رخ مي دهد و شانس زندگي 35 درصدي دارند.
تومورهاي اپيفيز مربوط به غده پينال هستند كه ناحيه اي در مركز مغزي هستند و اورومون ملاتونين را ترشح مي كنند و انواع مختلف دارند مانند پينوسايتوما كه كند پيشرونده و پينوبلاستوما كه سرعت پيشرفت بالايي دارند و فرصتي براي زندگي نمي دهند. فارنژيوما تومورهايي هستند كه از ناحيه غده هيپوفيز كه وظايف زيادي به عهده دارند مانند رشد و نمو سوخت و ساز و توليد مثل منشأ گرفته و بيشتر در اطفال رخ مي دهند. اما شانس زندگي 60 درصدي دارند.
مننژيوما: معمولاً خوش خيم بوده و رشد كندي دارند و از لايه هاي پوششي مغز و نخاع منشأ مي گيرند ولي درمان جراحي آنها مي تواند دشوار باشند و عود مجدد داشته باشند.
ولي چنانچه تخليه كامل آنها ميسر باشد معمولاً عودي ندارند و 15 تا 20 درصد تمام تومورهاي اوليه مغزي را تشكيل مي دهند. بيشتر در سنين 40 تا 60 سال رخ مي دهند و در زنان بيشتر و در كودكان نادر است. مننژيوماي بدخيم نوع نادري از اين تومور است كه رشد سريع تري دارند.
تومورهاي كوروييد پلكسوس: كه از شبكه كوروييدي يا مشيميه كه پوشش داخلي بطن هاي مغزي است، منشأ مي گيرد. اين شبكه مايع مغزي نخاعي را تشكيل مي دهد كه مغز و نخاع را احاطه مي كند تومورهاي آن خوش خيم (پاپيلوماي كوروييدپلكسوس) و يا بدخيم (كوروييد پلكسوس اناپلاستيك) هستند كه نوع اخير احتمال دست اندازي به مغز و نخاع را دارد.
شوانوما: از سلولهاي شوان مغزي هستند و يكي از انواع آن شوانوماي وستيبولار و يا اكوستيك نورونوما است كه تعادل و شنوايي را مختل كرده و از گوش داخلي نشأت مي گيرد و بيشتر در بالغين رخ مي دهد.
تومورهاي نورواكتودرمال كودكان: بيشتر در قسمت فوقاني مغزي رخ مي دهند و گاهي نوروبلاستوماي مغزي رخ مي دهند و مي توانند به ساير قسمتهاي مغز و نخاع هم سرايت كنند. شانس زندگي 45 درصد است.
درجه بندي تومور
پزشكان، تومورهاي مغزي را براساس درجه آنها دسته بندي مي كنند؛ تومور درجه 1: توموري است كه سلول هايش در زير ميكروسكوپ قابل رؤيت باشند. بافت آن خوش خيم است. سول هايش تقريباً شبيه سلولهاي طبيعي مغزي هستند و به آرامي رشد مي كنند.
درجه 2: بافت بدخيم است و در مقايسه با تومورهاي درجه 1، سلول ها شباهت كمتري به سلول هاي طبيعي دارند.
درجه 3: بافت بدخيم، سلول هايي دارد كه با سلول هاي طبيعي متفاوت است؛ سلول هاي غير طبيعي فعلانه رشد مي كنند.
درجه 4: بافت هاي بدخيم سلول هايي بسيار شبيه به سلول هاي غير طبيعي با تمايل به رشد سريع، دارند.
افرادي كه داراي تومور مغزي هستند، چند گزينه درمان در اختيار دارند؛ اين گزينه ها عبارتند از جراحي، پرتو درماني، و شيمي درماني. بسياري از بيماران تركيبي از اين درمان ها را دريافت مي كنند. انتخاب نحوه درمان اساساً بستگي به موارد زير دارد:
نوع و درجه تومور
مكان تومور در مغز
اندازه آن و سلامت عمومي
براي برخي از انواع سرطان مغز، پزشك بايد بداند آيا سلول هاي سرطاني در مايع مغزي نخاعي نيز وجود دارند يا نه؟ جراحي اولين شيوه معمول براي درمان اغلب تومورهاي مغزي است. گاهي ممكن است هنگامي كه جراح تمامي تومور مغز يا بخشي از آن را برمي دار بيمار به هوش باشد؛ جراح تا مقدار ممكن تومور را برمي دارد و از بيمار مي خواهد كه مثلاً پاي خود را حركت بدهد يا بشمارد. توانايي بيمار در انجام اين دستورها به جراح كمك مي كند تا از بخش هاي مهم مغز مراقبت كند.
برخي مواقع جراحي غيرممكن است، مثلاً اگر تومور در ساقه مغز و يا بخش خاص ديگري باشد، جراح ممكن است قادر نباشد بدون آسيب رساندن به بافت هاي طبيعي مغز، تومور را بردارد. اين افراد كه نمي توانند مورد جراحي قرار گيرند، بايد پرتو درماني و يا ديگر درمان ها را دريافت كنند. در چند روز اول پس از جراحي بيمار ممكن است سردرد داشته باشد يا احساس بي قراري كند در اين صورت دارو مي تواند بهترين گزينه باشد.
اگرچه علم پزشكي اين روزها پيشرفت قابل ملاحظه اي داشته است، اما در عين حال هنوز عوامل ايجاد كننده تومورهاي مغزي براي دانشمندان ناشناخته باقي مانده اند. دو خطر اصلي كه مي توانند احتمال ابتلا به تومورها را تا چندين برابر افزايش دهد شامل قرار گرفتن بيش از اندازه سر در مقابل امواج و اشعه ها و اختلالات ژنتيكي است.
بعضي از انواع تومورهاي در خانم ها شايع تر است تا آقايان و بعضي از تومورها در سنين بچگي كه منشأ مادرزادي دارد بيشتر هستند و بعضي از انواع آنها كه منشأ ثانويه دارند در سنين پيري بيشتر ديده مي شود.
اما به طور كلي امروزه حتي در مورد تومورهاي بدخيم، با امكانات علمي و شرايط جنبي درماني كه ايجاد شده است، اگر آنها به موقع تشخيص داده بشوند قابل درمان هستند.
















زیر بارون اگه دختری رو سوار کردین
به جای شماره بهش امنیت بدید
او را به مقصد مورد نظرش برسانید
نه به مقصد مرد نظرتان!!!
بگذارید زن ایرانی مرد ایرانی را در کوچه ای خلوت دید
احساس امنیت کنه نه احساس ترس
بیاید فارغ از جنسیت کمی هم

  مـَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد باشیم...
15-02-1392 01:40 ق.ظ
 


[-]
پاسخ سریع
پیام
پاسخ خود را برای این پیام در اینجا بنویسید.


کد تصویری
royalfuns
(غیر حساس به بزرگی و کوچکی حروف)
لطفاً کد نشان داده شده در تصویر را وارد نمایید. این اقدام جهت جلوگیری از ارسال‌های خودکار ضروری می‌باشد.

موضوعات مشابه ...
موضوع: نویسنده پاسخ: بازدید: آخرین ارسال
  نمايش دنياي درون نورون‌هاي مغز با ثبت فيلمي از حركت پروتئين‌ها Emziper 0 136 20-05-1392 06:50 ب.ظ
آخرین ارسال: Emziper

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان