حدیث 1تا100نهج الفصاحه - تالار گفتمان آذر فروم





دعوت به همکاری با آذر فروم

 

حدیث 1تا100نهج الفصاحه
زمان کنونی: 15-09-1395،04:01 ب.ظ
کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان
نویسنده: Armin 2afm
آخرین ارسال: Armin 2afm
پاسخ: 1
بازدید: 163

 
 
رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

موضوع: حدیث 1تا100نهج الفصاحه
ارسال: #1
حدیث 1تا100نهج الفصاحه
پست‌ها: 1,079
تاریخ عضویت: 29 آذر 1391
اعتبار: 51
حالت من: انتخاب نشده
آخرین ویرایش در 20-12-1391 02:17 ق.ظ توسط Friga
 

1

آفَةُ الشَّجاعَةِ البَغىُ وَ آفَةُ الحَسَبِ الاِفتِخارُ وَ آفَةُ السَّماحَةِ المَنُّ وَ آفَةُ الجَمالِ الخَيلاءُ وَ آفَةُ الحَديثِ الكَذِبُ وَ آفَةُ العِلمِ النِّسيانُ وَ آفَةُ الحِلمِ السَّفَهُ وَ آفَةُ الجُودِ السَّرفُ وَ آفَةُ الدِّينِ الهَوَى؛

سركشى آفت شجاعت است، تفاخر آفت شرافت است، منت آفت سماحت است، خود پسندى آفت جمال است، دروغ آفت سخن است فراموشى آفت دانش است، سفاهت آفت بردبارى است، اسراف آفت بخشش است، هوس آفت دين است.

2

اِئتُوا الدَّعوةَ إذا دُعِيتُم؛

وقتى شما را دعوت كردند بپذيريد.

3

اِئتِ المَعرُوفَ وَ اجتَنِبِ المُنكَرَ وَ انظُر ما يُعجِبُ أذنَكَ أن يَقولَ لَكَ القَومُ إذا قُمتَ مِن عِندِهِم فَأتِه وَ انظُرِ الَّذي تَكرَه أن يَقولَ لَكَ القَومُ إذا قُمتَ مِن عِندِهِم فَاجتَنِبهُ؛

نيك كردار باش و از كار بد بپرهيز ببين ميل دارى ديگران در باره تو چه بگويند همان طور رفتار كن و از آنچه نميخواهى در باره تو بگويند بركنار باش.

4

آفَةُ الدِّينِ ثَلاثَةٌ: فَقيهٌ فاجِرٌ و إمامٌ جائرٌ و مُجتَهِدٌ جاهِلٌ؛

 آفت دين سه چيز است: داناى بد كار و پيشواى ستم كار و مجتهد نادان.

5

آفَةُ العِلمِ النِّسيانُ وَ إضاعَتَهُ أن تُحدِّثَ به غَيرَ أهلِه؛

آفت دانش فراموشيست و دانشى كه بنا اهل سپارى تلف مى شود.

6

آكِلُ كَما يَأكُلُ العَبدُ وَ أجلِسُ كَما يَجلِسُ العَبدُ؛

مانند بندگان غذا ميخورم و مانند آنها بر زمين مى نشينم.

7

آمِرُوا النِّساءَ فِي بَناتِهِنّ؛

با زنان در باره دخترانشان شور كنيد.

7

آيَةُ المُنافِقِ ثَلاثٌ، إذا حَدَّثَ كَذِبَ وَ إذا وَعَدَ أخلَفَ وَ إذا ائتَمَنَ خانَ؛

نشان منافق سه چيز است، سخن بدروغ گويد، از وعده تخلف كند و در امانت خيانت نمايد.

8

أبَى اللَّهُ أن يَجعَلَ لِقاتِلِ المُؤمِنِ تَوبَةً؛

خداوند از گناه قاتل مؤمن نميگذرد و توبه او را نمى پذيرد.

9

أبَى اللَّهُ أن يَقبَلَ عَمَلَ صاحِبِ بِدعَةٍ حَتَّى يَدعُ بِدعَتَهُ؛

خداوند عمل بدعتگذار را نمى پذيرد تا از بدعت خويش دست بردارد.

10

اِبتَغُوا الرَّفعَةَ عِندَ اللَّهِ تَحلَمُ عَمَّن جَهِل عَليكَ وَ تُعطِيَ مَن حَرَمَك؛

اگر ميخواهيد پيش خداوند منزلتى بلند يابيد خشونت را بهبردبارى و محروميت را به عطا تلافى كنيد.

11

أبد المَوَدَّةَ لِمَن وادَّكَ فَإنَّها أثبَتَ؛

آنكه با تو در دوستى مى زند با وى ره دوستى گير كه اين گونه دوستى پايدارتر است.

12

اِبدَأ بِنَفسِكَ فَتَصَدَّقَ عَلَيها فَإن فَضلَ شَى ءٌ فَلِأهلِكَ فَإن فَضِلَ شَى ءٌ عَن أهلِكَ فَلِذي قَرابَتِكَ فَإن فَضِلَ عَن ذِي قَرابَتِك شَى ءٌ فَهكَذا وَ هكذا اِبدأ بِمَن تَعُولُ؛

صدقه را از خويشتن آغاز كن اگر چيزى فزون آمد بكسان خود ده اگر از كسان تو چيزى فزون آمد بخويشان ده و اگر از خويشان نيز چيزى فزون آمد به ديگران ده و همچنين صدقه را از عيال خويش آغاز كن.

13

أبَى اللَّهُ أن يَرزُقَ عَبدِه المُؤمِنِ إلّا مِن حَيثُ لا يَحتَسِبُ؛

خدا روزى بنده مؤمن خويش را از جايى كه انتظار ندارد ميرساند.

14

اِبدَئُوا بِما بَدَأ اللَّهُ بِه؛

صدقه را از آنچه خداوند آغاز كرده است آغاز كنيد.

15

أبشِرُوا وَ بَشِّرُوا مِن وَراءِكُم أنَّه مَن شَهِدَ أن لا إلهَ إلّا اللَّهُ صادِقاً لَها دَخَلَ الجَنَّةَ؛

شما را مژده ميدهم و شما بديگران مژده دهيد كه هر كس شهادت دهد كه خدائى جز خداى يگانه نيست و بدان معتقد باشد وارد بهشت مى شود.

16

أبغَضُ الحَلالِ إلَى اللَّهِ الطَّلاقُ؛

منفورترين چيزهاى حلال در پيش خدا طلاق است.

17

أبغَضُ الخَلقِ إلَى اللَّهِ مَن آمَنَ ثُمَّ كَفَرَ؛

منفورترين مردم پيش خدا آن كس است كه ايمان آورد و سپس كافر شود.

18

أبغَضُ الرِّجالِ إلَى اللَّهِ الألَدُ الخَصمُ؛

منفورترين مردان در پيش خدا مرد لجوج و ستيزه جوست.

19

أبغَضُ العِبادِ إلَى اللَّهِ مَن كانَ ثَوباهُ خَيراً مِن عَمَلِه: أن تَكونَ ثِيابُهُ ثِيابَ الأنبياءِ وَ عَمَلُهُ عَمَلَ الجَبّارِينَ؛

منفورترين بندگان در پيش خدا كسى است كه جامه وى از كارش بهتر باشد، يعنى جامه او جامه پيمبران باشد و كار وى كار ستمگران.

20

أبغُونِي الضُّعَفاءَ فَإنَّما تَرزُقُونَ وَ تَنصُرُونَ بِضُعَفاءِكُم؛

ناتوان را پيش من آريد زيرا شما به بركت ناتوانان خود روزى مى خوريد و يارى مى شويد.

21

بَلِّغُوا حَاجَةَ مَن لا يَستَطِيعُ إبلاغَ حاجَتِه. فَمَن أبلَغَ سُلطاناً حاجَةَ مَن لا يَستَطِيعُ إبلاغَها ثَبَّتَ اللَّهُ قَدَمَيهِ عَلَى الصِّراطِ يَومَ القِيامَةِ؛

حاجت كسى را كه از ابلاغ آن ناتوانست ببزرگان برسانيد زيرا هر كس حاجت درمانده اى را ببزرگى برساند روز رستاخيز خداوند پاهاى وى را بر صراط استوار ميسازد.

22

اِبنَ آدَمَ أطِع رَبَّكَ تُسَمَّى عاقِلاً وَ لا تَعصِهِ فَتُسَمَّى جاهِلاً؛

فرزند آدم! پروردگار خويش را فرمانبردار باش تا ترا خردمند خوانند و از فرمان وى بيرون مباش كه ترا نادان شمارند.

23

اِبنَ آدَمَ إذا أصبَحتَ مُعافى فِي جَسَدِكَ آمَنّا في سَربكَ عِندَكَ قُوتَ يَومِكَ فَعَلى الدُّنيا العَفاءُ؛

فرزند آدم وقتى تن تو سالم است و خاطرت آسوده است و قوت يك روز خويش را دارى جهان گو مباش.

24

اِبنَ آدَمَ عِندَكَ ما يَكفِيكَ وَ تَطلُبُ ما يَطغِيك اِبنَ آدَمَ لا بِقَليلٍ تَقنَع و لا بِكَثِيرٍ تَشبَع؛

فرزند آدم، آنچه حاجت تورا رفع كند در دسترس خود دارى و در پى آنچه ترا به طغيان واميدارد روز ميگذارى، به اندك قناعت نميكنى و از بسيار سير نميشوى.

25

أتانِي جَبرِيلُ فَقالَ يا مُحَمَّدُ عِش ما شِئتَ فَإنّكَ مَيِّتٌ وَ أحبِب ما شِئتَ فَإنّكَ مُفارَقَهٌ وَ اعمَل ما شِئتَ فَإنّكَ مَجزِيٌّ بِه. وَ اعلَم أنَّ شَرَفَ المُؤمِنِ قِيامُهُ بِاللَّيلِ وَ عِزَّهُ استِغناؤُهُ عَنِ النّاسِ؛

جبريل پيش من آمد و گفت اى محمّد هر چه ميخواهى زنده بمان كه عاقبت خواهى مرد، هر چه را ميخواهى دوست بدار زيرا از آن جدا خواهى شد و هر چه ميخواهى بكن كه پاداش آن را خواهى ديد و بدان كه شرف مؤمن بپا خاستن شب است و عزت وى بى نيازى از مردم.

26

أتانِي جَبرِيلُ فَقالَ بَشِّر اُمَّتَك إنَّهُ مَن ماتَ لا يُشرِكُ بِاللَّهِ شَيئاً دَخَلَ الجَنَّةَ قُلتُ يا جَبرِيلُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قالَ نَعَم قُلتُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قَالَ نَعَم قُلتُ وَ إن سَرِقَ وَ إن زَنَى قالَ نَعَم وَ إن شَرِبَ الخَمرَ؛

جبريل پيش من آمد و گفت امت خود را بشارت بده كه هر كس بميرد و چيزى را با خدا شريك نسازد به بهشت ميرود گفتم اى جبرئيل و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد؟ گفت آرى گفتم و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد؟ گفت آرى گفتم و اگر دزدى كرده باشد و اگر زنا كرده باشد گفت آرى و اگر هم شراب خورده باشد.

27

أتُحِبُّ أن يَلِينَ قَلبُكَ وَ تُدرِكَ حَاجَتَك؟ اِرحَمِ اليَتيمَ وَ امسَح رَأسَهُ وَ أطعِمهُ مِن طَعامِكَ يَلِنَ قَلبُكَ وَ تُدرِك حاجَتَك؛

آيا دوست دارى دلت نرم شود و حاجت خود بيابى بر يتيم رحمت آور وى را بنواز و از غذاى خويش بدو بخوران تا دلت نرم شود و حاجت خود بيابى.

28

أتَحسَبُونَ الشِّدَّةَ فِي حَملِ الحِجارَةِ إنَّما الشِّدَّةُ أن يَمتَلِي أحَدُكُم غَيظاً ثُمَّ يَغلِبُهُ؛

آيا گمان ميكنيد نيرومندى در بردن سنگ است، نيرومند حقيقى آنست كه خشمگين شود و بر خشم خود غالب گردد.

29

اتَّخِذُوا عِندَ الفُقَراءِ أيادِي فَإنَّ لَهُم دَولَةٌ يَومَ القِيامَةِ؛

با فقرا دوستى كنيد زيرا در روز رستاخيز دولتى بزرگ دارند.

30

أتَدرُونَ مَا العِضَّةُ؟.. نَقلُ الحَديثِ مِن بَعضِ النّاسِ إلَى بَعضٍ لِيُفسِدُوا بَينَهُم؛

آيا ميدانيد سخن چينى چيست؟ سخن چينى آنست كه سخنى را از كسان پيش ديگران نقل كنند و ميان آنها را بهم بزنند.

31

أُترُك فُضولَ الكَلامِ وَ حَسبُكَ مِنَ الكَلامِ ما تَبلُغُ بِه حاجَتَكَ؛

از سخنان بيهوده چشم بپوش سخنى كه رفع حاجت كند ترا كفايت كند.

32

اُترُكوا الدُّنيا لِأهلِها فَإنَّهُ مَن أخَذَ مِنه فَوقَ ما يَكفِيهِ أخَذَ مِن حَتفِهِ وَ هُوَ لا يَشعَرٌ؛

دنيا را بمردم دنيا واگذاريد زيرا هر كس از دنيا بيش از حد كفايت بر گيرد در هلاك خويش ميكوشد اما نميداند.

33

اِتَّقِ اللَّهَ في عُسرِكَ وَ يُسرِكَ؛

در سختى و سستى از خدا بترس.

34

اِتَّقِ اللَّهَ وَ لا تَحقِرَنَّ مِنَ المَعرُوفِ شَيئاً وَ لَو أن تَفرُغَ مِن دَلوِكَ فِي إناءِ المُستَسقِي وَ أن تُلقِىَ أخاكَ وَ وَجهُكَ إليهِ مُنبَسِطٌ؛

از خدا بترس و هيچ كار نيكى را حقير مشمار گر چه كار نيك منحصر باين باشد كه دلو خويش را در ظرف تشنه اى بريزى و برادر خود را با روى گشاده ملاقات كنى.

35

اِتَّقِ دَعوَةَ المَظلومِ فَإنَّما يَسألُ اللَّهَ تَعالى حَقَّهُ وَ إنَّ اللَّهَ تَعالى لا يَمنَع ذا حَقٍّ حَقَّهُ؛

از دعاى مظلوم بپرهيز زيرا وى بدعا حق خويش را از خدا ميخواهد و خدا حقرا از حق دار دريغ نميدارد.

36

اِتَّقُوا اللَّهَ واعدِلُوا بَينَ أولادِكم كَما تُحِبُّونَ أن يَبُرُّوكُم؛

از خدا بترسيد و ميان فرزندان خود بعدالت رفتار كنيد همان طور كه ميخواهيد با شما بنيكى رفتار كنند.

37

اِتَّقُوا دَعوَةَ المَظلومِ فَإنِّها تَحمِلُ عَلى الغَمامِ يَقُولُ اللَّهُ تَعالى وَ عِزَّتي وَ جَلالى لَاَنصُرَنَّك وَ لَو بَعدَ حِينٍ؛

از نفرين مظلوم بترسيد زيرا نفرين وى بر ابرها ميرود و خداوند مى گويد بعزت و جلال من سوگند كه ترا يارى ميكنم اگر چه پس از مدتى باشد.

38

اِتَّقُوا الحَجَرَ الحَرامَ فِي البُنيانِ فَإنّهُ أساسُ الخَرابِ؛

از استعمال سنگ حرام در ساختمان بپرهيزيد كه مايه ويرانى است.

39

اِتَّقُوا فَراسَةَ المُؤمِنِ فَإنّهُ يَنظُرُ بِنُورِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ؛

از فراست مؤمن بترسيد كه چيزها را با نور خدا مينگرد.

40

اِتَّقُوا الشُّحَّ فَإنَّ الشُّحَّ أهلَكَ مَن كانَ قَبلَكُم وَ حَمَلَهُم عَلَى أن سَفَكُوا دِماءَهُم وَ استَحَلُّوا مَحارِمَهُم؛

از بخل بپرهيزيد زيرا كه بخل پيشينيان را هلاك كرد و آنها را وادار كرد كه بخون يك ديگر دست بيالايند و محارم خويش را حلال شمارند.

41

اِتَّقُوا النّارَ وَ لَو بِشَقِّ تَمرَةٍ فَإن لَم تَجِدُوا فَبِكَلَمَةٍ طَيِّبَةٍ؛

از آتش بپرهيزيد و گر چه بوسيله يك پاره خرما باشد و اگر نداريد بوسيله سخنى نيك.

42

اِتَّقِ المَحارِمَ تَكُن أعبَدَ النّاسِ وَ ارضِ بِما قَسَمَ اللَّهُ لَكَ تَكُن أغنَى النّاسِ؛

از چيزهاى حرام بپرهيز تا از همه كس عابدتر باشى و بقسمت خويش راضى باش تا از همه كس ثروتمندتر باشى.

43

أتقَى النّاسِ مَن قالَ الحَقَّ فِيما لَه وَ عَلَيهِ؛

از همه مردم پرهيزگارتر آن كس است كه حق را بر نفع و ضرر خويش بگويد.

44

اِتَّقُوا الدُّنيا فَوَ الَّذي نَفسِي بِيَدِهِ إنَّها لأسحَرَ مِن هاروتَ وَ ماروتَ؛

از دنيا بپرهيزيد، قسم بآن كس كه جان من در كف اوست كه دنيا از هاروت و ماروت ساحرتر است.

45

اِتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّساءِ فإنَّهُنَّ عِندَكم عَوانٌ؛

در باره زنان از خدا بترسيد كه آنها پيش شما اسيرند.

46

اِتَّقِ اللَّهَ حَيثُما كُنتَ وَ أتبَع السَّيِّئَةَ الحَسَنَةَ تَمحُها وَ خالِقِ النّاسَ بِخُلقٍ حَسَنٍ؛

هر كجا هستى از خدا بترس؛ به دنبال گناه كار نيك انجام بده تا آن را محو كند و با مردم خوش اخلاق و نيكو رفتار باش.

47

اِتَّقُوا دَعوَةَ المَظلومِ فَإنَّها تَصعَدُ إلَى السَّماءِ كأنَّها شَرارَةٌ؛

از نفرين مظلوم بترسيد كه چون شعله آتش بر آسمان ميرود.

48

اِتَّقُوا دَعوَةَ المَظلُومِ وَ إن كانَ كافِراً فَإنّها لَيسَ دُونَها حِجابٌ؛

از نفرين مظلوم بترسيد اگر چه كافر باشد، زيرا در برابر نفرين مظلوم پرده و مانعى نيست.

49

اِتَّقُوا اللَّهَ وَ أصلِحُوا ذاتَ بَينِكُم؛

از خدا بترسيد و ميان خويش را اصلاح كنيد.

50

اِتَّقُوا الدُّنيا وَ اتَّقُوا النِّساءَ فإنَّ إبليسَ طَلّاعٌ رَصّادٌ وَ ما هُوَ بِشَي ءٍ مِن فَخوخه بأوثَقِ لِصَيدِهِ فِي الأتقِياءِ مِنَ النِّساءِ؛

از دنيا بترسيد و از زنان بپرهيزيد زيرا شيطان نگران و در كمين است و هيچ يك از دامهاى وى براى صيد پرهيزكاران مانند زنان مورد اطمينان نيست.

51

اتّقوا الظّلم فإنّ الظّلم ظلمات يوم القيامة.

از ستمگرى بپرهيزيد كه ستمگرى مايه تاريكى روز رستاخيز است.

52

اتّقوا صاحب الجذام كما يتّقى السّبع إذا هبط واديا فاهبطوا غيره.

از بيمارى كه بخوره مبتلا است بپرهيزيد چنان كه از شير ميگريزيد اگر در دره اى فرود آمد شما در دره ديگر فرود آئيد.

53

اتّقوا زلّة العالم و انتظروا فيئته.

از لغزش دانا بترسيد و منتظر باز گشت وى باشيد.

54

اثنان لا تجاوز صلاتهما رءوسهما عبد أبق من مواليه حتّى يرجع و امرأة عصت زوجها حتّى ترجع.

دو كسند كه نمازشان از سرشان بالاتر نميرود بنده اى كه از آقايان خود گريخته باشد تا هنگامى كه باز گردد و زنى كه شوهر خود را نافرمانى كرده باشد تا باز گردد.

55

اثنان لا ينظر اللَّه إليهم يوم القيامة قاطع الرّحم و جار السوء.

دو كس را خداوند روز قيامت بنظر رحمت نمى نگرد، آنكه با خويشان ببرد و آنكه با همسايه بدى كند.

56

اثنان خير من واحد و ثلاثة خير من اثنين و أربعة خير من ثلاثة فعليكم بالجماعة.

دو تن از يكى بهتر و سه تن از دو تن برتر و چهار تن از سه تن نيكوتر است، هميشه با جماعت باشيد.

57

اثنان يكرههما ابن آدم الموت و الموت خير له من الفتنة و يكره قلّة المال و قلّة المال أقلّ للحساب.

فرزند آدم از دو چيز بيزار است يكى مرگ در صورتى كه مرگ براى او از فتنه بهتر است و كمى مال در صورتى كه هر چه مال كمتر باشد حساب آن آسانتر است.

58

اثنان يعجّلهما اللَّه في الدّنيا البغى و عقوق الوالدين.

دو چيز را خداوند در اين جهان كيفر مى دهد تعدى و ناسپاسى پدر و مادر.

59

اجتنبوا الخمر فإنّها مفتاح كلّ شرّ.

از شراب بگريزيد كه كليد همه بديهاست.

60

اجتنبوا التّكبّر فإنّ العبد لا يزال يتكبّر حتّى يقول اللَّه تعالى أكتبوا عبدي هذا في الجبّارين.

از تكبر بپرهيزيد زيرا بنده همين كه بتكبر خو گرفت خداوند مى گويد اين بنده را در شمار گردن كشان بشمار آريد.

61

اجتنبوا كلّ مسكر.

از هر چه مست ميكند بپرهيزيد.

62

اجتنب الغضب.

از خشم بپرهيز.

63

اجتنبوا دعوات المظلوم ما بينها و بين اللَّه حجاب.

از نفرين هاى مظلوم بترسيد كه ميان آن و خدا حجابى نيست.

64

أجرؤكم على قسم الجدّ أجرؤكم على النّار.

هر كس از شما در خوردن قسم جدى جرى تر است بجهنم نزديكتر است

65

إنّ لكلّ ملك حمى و إنّ حمى اللَّه في الأرض محارمه.

هر پادشاهى قرقى دارد و قرق خدا در زمين محرمات اوست.

66

أجلّوا اللَّه يغفر لكم.

خدا را ستايش كنيد تا شما را بيامرزد

67

أجملوا في طلب الدّنيا فإنّ كلّا ميسّر لما كتب له منها.

در طلب دنيا معتدل باشيد زيرا بهر كس هر چه قسمت اوست ميرسد

68

أجوع النّاس طالب العلم و اشبعهم الّذي لا يبتغيه.

از همه مردم گرسنه تر آن كس است كه در پى دانش ميرود و از همه مردم سيرتر آن كس است كه طالب آن نيست.

69

أجيبوا الدّاعي و لا تردّوا الهديّة و لا تضربوا المسلمين.

دعوت را بپذيريد، هديه را رد مكنيد و مسلمانان را نزنيد.

70

أحبّ الأعمال إلى اللَّه الصّلاة لوقتها ثمّ برّ الوالدين ثمّ الجهاد في سبيل اللَّه.

بهترين كارها در نزد خدا نماز بوقت است آنگاه نيكى با پدر و مادر آنگاه جنگ در راه خدا.

71

أحبّ البلاد إلى اللَّه مساجدها و أبغض البلاد إلى اللَّه أسواقها.

محبوبترين جاى شهرها در پيش خدا مسجدهاست و منفورترين جاى شهرها در پيش خدا بازارهاست.

72

أحبّ العباد إلى اللَّه الأتقياء الأخفياء.

محبوبترين بندگان در پيش خدا پرهيزكاران گمنامند.

73

أحبّ الأعمال إلى اللَّه أدومها و إن قلّ.

محبوبترين كارها در پيش خدا كاريست كه دوام آن بيشتر است اگر چه اندك باشد.

74

أحبب حبيبك هونا ما عسى أن يكون بغيضك يوما ما و أبغض بغيضك هونا ما عسى أن يكون حبيبك يوما ما.

در دوستى ميانه نگهدار كه شايد دوست روزى دشمن تو شود و در دشمنى راه افراط مسپار كه شايد دشمن روزى دوست گردد.

75

أحبب للنّاس ما تحبّ لنفسك تكن مؤمنا و أحسن مجاورة من جاورك تكن مسلما.

آنچه براى خود مى خواهى براى مردم بخواه تا مؤمن باشى و با همسايگان نيكى كن تا مسلمان باشى.

76

أحبّ الأعمال إلى اللَّه من أطعم من جوع أو دفع عنه مغرما أو كشف عنه كربا

بهترين كارها در پيش خدا آنست كه بينوائى را سير كنند، يا قرض او را بپردازند يا زحمتى را از او دفع نمايند

77

أحبّ الأعمال إلى اللَّه بعد الفرائض إدخال السّرور على المسلم.

بهترين كارها در پيش خدا بعد از اداى واجبات خوشحال كردن مرد مسلمان است.

78

أحبّ الأعمال إلى اللَّه حفظ الّلسان.

بهترين كارها در پيش خدا نگه دارى زبان است.

79

أحبّ الأعمال إلى اللَّه الحبّ في اللَّه و البغض في اللَّه.

بهترين كارها در پيش خدا دوستی و دشمنى در راه خداست.

80

أحبّ الجهاد إلى اللَّه كلمة حقّ تقال لإمام جائر.

بهترين جهادها در پيش خدا سخن حقى است كه به پيشواى ستم كار گويند.

81

أحبّ الحديث إلىّ أصدقه

در نظر من بهترين سخنان آنست كه راست تر باشد.

82

أحبّ الطّعام إلى اللَّه ما كثرت عليه الأيدي.

بهترين غذاها در پيش خدا آن است كه گروهى بسيار بر آن بنشينند.

83

أحبّ اللّهو إلى اللَّه تعالى إجراء الخيل و الرّمي.

بهترين بازى ها در پيش خدا اسب دوانى و تير اندازى است.

84

أحبّ عباد اللَّه إلى اللَّه أحسنهم خلقا.

بهترين بندگان در پيش خدا كسى است كه خلقش نيكتر باشد.

85

أحبّ اللَّه تعالى عبدا سمحا إذا باع و سمحا إذا اشترى و سمحا إذا قضى و سمحا إذا اقتضى.

خداوند بنده اى را كه بهنگام خريد و هنگام فروش و هنگام پرداخت و هنگام دريافت سهل انگار است دوست دارد.

86

أحبّ عباد اللَّه إلى اللَّه أنفعهم لعباده.

از جمله بندگان آن كس پيش خدا محبوبتر است كه براى بندگان خدا سودمندتر است.

87

أحبب للنّاس ما تحبّ لنفسك.

آنچه براى خود ميخواهى براى مردم بخواه

88

أحبّ بيوتكم إلى اللَّه بيت فيه يتيم مكرّم.

محبوبترين خانه هاى شما در نظر خدا خانه ايست كه در آن يتيمى محترم باشد.

89

احترسوا من النّاس بسوء الظّنّ.

بوسيله بدگمانى از مردم در امان باشيد.

90

احتكار الطّعام بمكّة إلحاد

احتكار خوردنيها در مكه كفر است.

91

أحثوا التّراب في وجوه المدّاحين.

بر چهره ستايشگران خاك بيفشانيد.

92

احذر أن يري عليك آثار المحسنين و أنت تخلو من ذلك فتحشر مع المرائين.

مبادا آثار نيكان در تو نمودار باشد و نيك نباشى كه در اين صورت با رياكاران محشور خواهى شد.

93

احذروا الشّهوة الخفيّة: العالم يحبّ أن يجلس إليه.

از شهوت مخفى بپرهيزيد شهوت مخفى آنست كه دانشمند دوست دارد كسان در محضر وى بنشينند

94

أحذروا البغى فإنّه ليس من عقوبة هى أحضر من عقوبة البغي.

از ستمگرى بپرهيزيد زيرا كيفرى از كيفر ستمكارى آماده تر نيست.

95

أحزم النّاس أكظمهم للغيظ.

آنكه در فرو بردن خشم از ديگران پيشتر است از همه كس دورانديش تر است.

96

أحذروا زلّة العالم فإنّ زلّته تكبكبه في النّار.

از لغزش عالم بپرهيزيد كه لغزش او در آتش نگونسارش خواهد كرد

97

أحسنوا جوار نعم اللَّه لا تنفروها فقلّما زالت عن قوم فعادت إليهم.

قدر نعمتهاى خدا را بدانيد و آن را از خود مرانيد زيرا كمتر ممكن است نعمتى از قومى زايل شود و پس آنان باز گردد.

98

أحسنوا إذا ولّيتم و اعفوا عمّا ملكتم.

وقتى فرمان روائى يافتيد به نيكى گرائيد و زير دستان خود را ببخشيد

99

احفظ اللَّه تجده أمامك.

جانب خدا را نگهدار تا هميشه وى را روبرو بينى.

100

احفظ لسانك.

زبان خويش را نگهدار.
















زیر بارون اگه دختری رو سوار کردین
به جای شماره بهش امنیت بدید
او را به مقصد مورد نظرش برسانید
نه به مقصد مرد نظرتان!!!
بگذارید زن ایرانی مرد ایرانی را در کوچه ای خلوت دید
احساس امنیت کنه نه احساس ترس
بیاید فارغ از جنسیت کمی هم

  مـَـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد باشیم...
20-12-1391 12:37 ق.ظ
 


[-]
پاسخ سریع
پیام
پاسخ خود را برای این پیام در اینجا بنویسید.


کد تصویری
royalfuns
(غیر حساس به بزرگی و کوچکی حروف)
لطفاً کد نشان داده شده در تصویر را وارد نمایید. این اقدام جهت جلوگیری از ارسال‌های خودکار ضروری می‌باشد.

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان